Πολιτικοί καλικάντζαροι και ξιπασιά πριονίζουν το δέντρο της κυβέρνησης

Χρονιάρες μέρες που είναι, η λαϊκή παράδοση θέλει τους καλικάντζαρους να περιφέρονται στην γη κατά την διάρκεια του Αγίου Δωδεκεόρτου, την περίοδο μεταξύ των Χριστουγέννων και των Φώτων, προκαλώντας αταξίες και σκανδαλιές. Ως γνωστόν, κατά το υπόλοιπο του έτους, ζουν κάτω από την επιφάνεια της γης, όπου πριονίζουν το δέντρο επάνω στο οποίο στηρίζεται η γη. Ανήμερα της εορτής των Θεοφανείων, όταν αγιάζεται όλη η φύση με την Βάπτιση του Κυρίου και την κατάδυση του Τιμίου Σταυρού, υποχρεώνονται να επιστρέψουν στην υποχθόνια κατοικία τους, όπου ανακαλύπτουν ότι ο κορμός του δέντρου έχει αποκατασταθεί και πρέπει να ξεκινήσουν το πριόνισμα ξανά απ’ την αρχή.

Οι καλικάντζαροι μπορεί να αποτελούν τμήμα του εορταστικού πλαισίου των ημερών και ο θρύλος του να εμπεριέχει στοιχεία που φτάνουν ως την αρχαιότητα, αλλά φαίνεται ότι στην σύγχρονη Ελλάδα, ειδική στον χώρο της πολιτικής, υπάρχουν πραγματικοί καλικάντζαροι…η μάλλον τρολ.

Κομματικά τρολ, πολιτική ξεροκεφαλιά

Οι συνθήκες που κλήθηκε να αντιμετωπίσει η ελληνική κοινωνία κατά την περασμένη δεκαετία υπήρξαν ιδιαζόντως αντίξοες και εν πολλοίς πρωτόγνωρες, όμως οι εγχώριοι πολιτικοί αρχηγοί δεν βοήθησαν καθόλου την κατάσταση με την αυτοκαταστροφική ξεροκεφαλιά που επιδεικνύουν, στηρίζοντας εκείνους που επιμένουν να προκαλούν τους συμπολίτες τους και να τρίβουν αλάτι στις πληγές τους. Ακόμη χειρότερα, οι αρχηγοί αυτοί, ως επί το πλείστον πρώην και νυν πρωθυπουργοί, αρνούνται να δείξουν την παραμικρή μεταμέλεια και να αναγνωρίσουν ελλείψεις κρίσεως και λάθη του παρελθόντος.

Αυτό το ελάττωμα, περισσότερο από όλα τα άλλα, αποτελεί το μεγαλύτερο εμπόδιο για την πρόοδο του τόπου. Στην περίπτωση των πολιτικών αρχηγών μας, ταιριάζει απόλυτα το απόφθεγμα του ποιητή Μενάνδρου «το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού» και μοιάζει με ποιητική δικαιοσύνη το γεγονός ότι η πολιτική πτώση τους – συντελεσμένη ή μέλλουσα – συνήθως οφείλεται σε αυτό το ατυχές γνώρισμά τους.

Το να απαριθμήσουμε τα τραγικά λάθη – που φτάνουν ως τα όρια της πολιτικής αυτοκτονίας – στην δημοσιοσχεσίτικη έστω διαχείριση των περιπτώσεων αυτών ξεπερνά κατά πολύ τον χώρο μιας στήλης, οπότε θα περιοριστούμε στο πιο πρόσφατο παράδειγμα. Παραμονές των Χριστουγέννων, ο πανεπιστημιακός κ. Ηλίας Μόσιαλος και εκπρόσωπος της Ελλάδος σε διεθνείς οργανισμούς για θέματα υγείας (λαβών το δεύτερο αξίωμα από την σημερινή κυβέρνηση) προχώρησε σε μια εντελώς απαράδεκτη και άκρως προσβλητική ανάρτηση στο Facebook, συγκρίνοντας εκείνους που αμφιβάλλουν για την αποτελεσματικότητα των μασκών με εκατοντάδες εκατομμυρίων Ορθοδόξων πιστών (και τόσων άλλων ετεροδόξων Χριστιανών) που πιστεύουν στην δια Πνεύματος Αγίου άσπορη σύλληψη της Θεοτόκου και την αειπαρθενία της, όπως καταγράφεται στην Αγία Γραφή και επιβεβαιώνεται εμπειρικά από την Εκκλησία για δύο χιλιετίες τώρα.

Όταν λείπει η συναισθηματική νοημοσύνη κυριαρχεί η αφροσύνη

Ως εικός, η σκωπτική αυτή ανάρτηση ξεσήκωσε σωρεία διαμαρτυριών, τόσο από την Εκκλησία της Ελλάδος και τις κατά τόπους Μητροπόλεις της, όσο και εκ μέρους πολλών Ελλήνων πολιτών και χρηστών των κοινωνικών δικτύων διεθνώς, οι οποίοι θεώρησαν ότι η ανάρτηση αυτή προσβάλει τις θρησκευτικές πεποιθήσεις τους και καταφέρεται εναντίον της ίδιας της Χριστιανικής πίστης. Μάλιστα, δεν θεωρείται τυχαίο ότι η επίμαχη αυτή ανάρτηση έγινε την παραμονή ενός εκ σημαντικότερων εορτών του Χριστιανισμού – όπως, δυστυχώς, συνηθίζουν να πράττουν οι πολέμιοι της Εκκλησίας το Χριστού.

Ο κ. Μόσιαλος φρόντισε να οξύνει την κατάσταση ακόμη περισσότερο, όταν βγήκε στην τηλεόραση και αναφέρθηκε στο ζήτημα, επιχειρώντας να δικαιολογήσει την πράξη του λέγοντας ότι αποσκοπούσε στην προστασία της ανθρώπινης ζωής και την παρότρυνση του λαού να ακολουθήσει τους υγειονομικούς κανόνες για την καταπολέμηση του κορωνοϊού.

Πουθενά στις δηλώσεις του δεν υπήρξε η ελάχιστη ένδειξη λύπης ή τύψης για την τυχόν προσβολή που μπορεί να προκάλεσε στην συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών της χώρας την οποία εκπροσωπεί, τους φοιτητές του ή τους χρήστες των κοινωνικών δικτύων, οι οποίοι δεν του έφταιγαν σε τίποτε για να βλέπουν τα ιερά και όσια τους να καταπατώνται από τον κάθε συμπλεγματικό ξιπασμένο. Προφανώς, ο θλιβερός κ. Μόσιαλος δεν διαθέτει την ευαισθησία ή την συναισθηματική νοημοσύνη να ανακαλέσει και να ζητήσει συγγνώμη για την προσβλητική του ανάρτηση.

Τα δημόσια λόγια, δημόσια και ελέγχονται

Οι άτυποι συνήγοροι του κ. Μόσιαλου, θρασύδειλοι εθνομηδενιστές, φιλελέδες και γιαλαντζί προοδευτικοί αντάμα (ας μην ξεχνάμε ότι ο σημερινός εκλεκτός του κ. Μητσοτάκη υπήρξε βουλευτής και υπουργός της κυβέρνησης Παπανδρέου, όπου, μεταξύ άλλων, υπεραμύνθηκε του καταστροφικού μνημονίου και κουνούσε το δάκτυλο στον ελληνικό λαό διότι, κατά δήλωσή του, «οι Έλληνες έκαναν σπίτια με δανεικά των Γερμανών και δεν επιτρέπεται να έχουμε περισσότερες ιδιόκτητες πρώτες κατοικίες από τους Γερμανούς»!), ισχυρίζονται ότι δικαιούται να αναρτά ό,τι θέλει στους προσωπικούς λογαριασμούς του, επικαλούμενοι την ελευθερία του λόγου. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, δια του κυβερνητικού εκπροσώπου, έσπευσε να τους συνεπικουρήσει, αποφαίνοντας ότι ο κ. Μόσιαλος εξέφρασε προσωπικές απόψεις και, αρνούμενη να τοποθετηθεί επί της επίμαχης ανάρτησης, ουσιαστικά του προσέφερε εν λευκώ πολιτική κάλυψη.

Προφανώς, οι προαναφερόμενοι δεν έχουν και πολύ επαφή με την πραγματικότητα ή απλά έχουν πολύ καιρό να βγουν στην αγορά εργασίας, καθώς ολοένα και αυξανόμενος αριθμός εργοδοτών του ιδιωτικού και δημοσίου τομέα έχουν πλέον πολιτικές που αναφέρονται στην χρήση των κοινωνικών δικτύων από τους υπαλλήλους τους. Πέραν τούτου, όμως, είναι εξαιρετικά απίθανο ότι κανένας εκ των ανωτέρω, συμπεριλαμβανομένου του σημερινού πρωθυπουργού, θα ανεχόταν τον κάθε κ. Μόσιαλο να τρολάρει του ιδίους ή τα κόμματά τους με τρόπο τόσο φτηνό.

Η απερισκεψία Μόσιαλου απαιτεί την απομάκρυνσή του

Ακόμη και αν βάλουμε στην άκρη το θρησκευτικό συναίσθημα, δεδομένου ότι ο Χριστός και η Παναγία δεν έχουν την ανάγκη να τους υπερασπιστεί κανείς, η απερισκεψία του κ. Μόσιαλου είναι προβληματική για πολλαπλούς άλλους λόγους και αυτό έχει αρνητικό αντίκτυπο επάνω στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Κατ’ αρχάς, το μόνο που καταφέρνει η ανάρτηση αυτή είναι να προκαλεί ακόμη περισσότερη διχόνοια στο μέτωπο εναντίον της πανδημίας. Κάποιος που ισχυρίζεται ότι σέβεται την ιερότητα της ανθρώπινης ζωής και αγωνίζεται για την προστασία της δεν επιχειρεί να πολιτικοποιήσει την επιστήμη, να πετάει υπονοούμενα ή να καταφεύγει σε διάφορα γλωσσικά τεχνάσματα για να εξυπηρετήσει τις ιδεοληψίες του και να επιβάλλει τα πιστεύω του προσβάλλοντας τους συνανθρώπους του.

Τα μέτρα και οι πολιτικές για την διαχείριση της πανδημίας ήδη αμφισβητούνται από μιαν υπολογίσιμη μερίδα το πληθυσμού παγκοσμίως. Γιατί λοιπόν να οξύνει κάποιος την κατάσταση καταφερόμενος εναντίον των ιερών και οσίων του Γένους; Οι αρνητικές συνέπειες μιας τέτοιας συμπεριφοράς είναι προφανείς ακόμη και σε πρωτοετείς φοιτητές, πόσω δε μάλλον σε έναν καθηγητή πανεπιστημίου και υποτιθέμενο εμπειρογνώμονα.

Όπως φαίνεται, ο «ερίτιμος» κ. καθηγητής μένει μετεξεταστέος στους καλούς τρόπους και στην γνωστικότητα. Αυτό από μόνο του αποτελεί βάσιμο λόγο να τον απομακρύνει ο πρωθυπουργός από το πόστο του και να διορίσει κάποιον άλλον, ο οποίος θα διαθέτει περισσότερη συναισθηματική νοημοσύνη και φρονιμάδα, αλλά και λιγότερη αλαζονεία.

Το πρόβλημα πλέον είναι ο ίδιος ο πρωθυπουργός

Φυσικά, δεν είναι η πρώτη φορά που ο κ. Μητσοτάκης έχει προκαλέσει την κοινή γνώμη με το να στηρίζει πρόσωπα τα συμπλέγματα και οι ιδεοληπτικές αγκυλώσεις των οποίων έρχονται σε αντιπαράθεση με τους πολίτες και τους παλαιφάτους θεσμούς της πατρίδας.

Ο προκάτοχός του κ. Τσίπρας έκανε παρόμοια λάθη με το κατάπτυστο Πρεσποσύμφωνο και τις προκλητικές επιλογές του σχετικά με τους συνεργάτες του, για τα οποία πλήρωσε πολιτικά. Ο κ. Μητσοτάκης θα έχει την ίδια μοίρα και χειρότερη αν επιμείνει στην πολιτική αυτή αφροσύνη. Αλλά την μοίρα αυτή θα την μοιραστούν και οι βουλευτές του κόμματός του, που καταπίνουν αυτές τις προσβολές ως άβουλα (αλλά υψηλόμισθα και προνομιούχα) όντα. Ασφαλώς, οι ψηφοφόροι περιμένουν από τους εκλεγμένους «εκπροσώπους» τους να μεταφέρουν τα συναισθήματα τους και να πιέσουν τον αρχηγό να τηρεί τουλάχιστον τα προσχήματα.

Ο κόσμος αρκετά ταλαιπωρήθηκε αυτά τα χρόνια. Δεν χρειάζεται τις προσβολές των τάχα και «αρίστων» και των «λουδοβίκων» της πολιτικής σκηνής. Άλλωστε, οι προσβολές και οι προκλήσεις ενίοτε ανταποδίδονται στην κάλπη.

Τώρα που φτάνουν τα Φώτα και φεύγουν οι καλικάντζαροι, να δούμε τι θα κάνει ο σημερινός ένοικος του Μεγάρου Μαξίμου με τα τρολ και τους καλικαντζαραίους που πριονίζουν το δέντρο της κυβέρνησής του. Η πρόσκληση για μετάνοια είναι διαρκής, αλλά για τους περισσότερους επαγγελματίες του πολιτικού μας βίου και «χαλασοχώρηδες» της πατρίδας, παραμένει ως…φωνή βοώντος εν τη ερήμω.

About Χριστόφορος ΤΡΙΠΟΥΛΑΣ

editor
Ο Χριστόφορος Τριπουλάς είναι πανεπιστημιακός και διδάσκει μαθήματα ρητορικής και διαπροσωπικής επικοινωνίας. Ασχολείται με την μετάφραση και την επιφυλλιδογραφία και είναι συντάκτης στην εφημερίδα Αριστεία.

Το σχόλιό σας

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

error:
Αρέσει σε %d bloggers: