Παραδοσιακές ελληνικές φορεσιές, μερικές από τις οποίες χρονολογούνται από την εποχή της Επανάστασης του 1821 , έχουν ζωντανέψει από σύγχρονους καλλιτέχνες στην Αθήνα.

Ο φωτογράφος Βαγγέλης Κύρης και ο διακοσμητής Anatoli Georgiev συνεργάστηκαν για να δημιουργήσουν τη λαογραφική συλλογή του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου (ΕΙΜ) .

Οι δύο καλλιτέχνες συνεργάστηκαν για σχεδόν δύο χρόνια για να δημιουργήσουν υπέροχες αναπαραγωγές παραδοσιακών ενδυμάτων που φορούσαν άνδρες και γυναίκες εκείνης της εποχής.

Το εντυπωσιακό αποτέλεσμα, ένας φόρος τιμής στην ομορφιά και την περίπλοκη ελληνική παραδοσιακή ενδυμασία, αναδεικνύει με μοναδικό τρόπο τον πλούτο και την διαφορετικότητα που το διακρίνει.

Ελληνικές φορεσιές

Οι παραδοσιακές ελληνικές φορεσιές θα εκτίθενται στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, το οποίο από το 1960 στεγάζεται μόνιμα στο Μέγαρο της Παλαιάς Βουλής στην οδό Σταδίου (πλατεία Κολοκοτρώνη).

Το Μουσείο αφηγείται την ιστορία της νεότερης Ελλάδας : την περίοδο της Τουρκοκρατίας και της Λατινικής κυριαρχίας, την Ελληνική Επανάσταση (1821), τους αγώνες για απελευθέρωση, τη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους και την πολιτική, κοινωνική και πνευματική ανάπτυξη του ελληνικού λαού μέχρι σήμερα.

Το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο ιδρύθηκε από την Ιστορική και Εθνολογική Εταιρεία της Ελλάδος, η οποία συλλέγει σημαντικά ιστορικά αντικείμενα από τη δημιουργία του το 1882.

Η ίδρυση της Εταιρείας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την πρώτη επίσημη δημόσια εμφάνισή της, με την «Έκθεση Μνημείων του Ιερού Αγώνα», μόλις δύο χρόνια αργότερα.

Σε εκείνη την έκθεση, ανταποκρινόμενη σε έκκληση της Εταιρείας, οι οικογένειες των αγωνιστών της Επανάστασης του 1821 και κυβερνητικοί φορείς, όπως τα Υπουργεία Πολέμου και Ναυτικού, παρείχαν εκθέματα από μια εποχή που εκείνη την εποχή ήταν αρκετά πρόσφατη.

Τα περισσότερα από αυτά τα αντικείμενα, στο τέλος της έκθεσης, δωρίστηκαν στο Μουσείο της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας, όπως ονομαζόταν αρχικά, αποτελώντας έτσι τον κεντρικό πυρήνα των συλλογών του.

Ανοιχτό στο κοινό για πάνω από μισό αιώνα

Το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο γεννήθηκε μέσα από την κοινή δράση μιας ταχέως εξελισσόμενης κοινωνίας, σε μια περίοδο έρευνας για συνεκτικούς δεσμούς και εθνική ταυτότητα και δημιουργία σχετικών θεσμών.

Έκτοτε, το Μουσείο λειτουργεί για το κοινό για πάνω από μισό αιώνα στις αίθουσες του Πολυτεχνείου Αθηνών, αποτελώντας μια αξιόπιστη αναφορά στη ζωή της πόλης.

Συνέχισε το έργο του εμπλουτισμού των συλλογών της τόσο εντός της χώρας όσο και οργανώνοντας εκδρομές σε περιοχές του ελληνισμού εκτός των συνόρων εκείνης της εποχής, στη Μακεδονία, την Ήπειρο, τη Μικρά Ασία, την Κωνσταντινούπολη και την Αλεξάνδρεια.

Παραμονές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, για προληπτικούς λόγους, τα αντικείμενα συσκευάστηκαν και κρύφτηκαν στο υπόγειο του Πολυτεχνείου και σε ιδιωτικές αίθουσες.

Μετά τον πόλεμο, ενώ έγιναν έντονες προσπάθειες για την εξεύρεση επαρκούς στέγασης, το πρώην «Σπίτι για Εξαθλιωμένα Κορίτσια» στην οδό Βασίλισσας Αμαλίας ενοικιάστηκε προσωρινά και στεγάστηκε ως πρόχειρος εκθεσιακός χώρος.

Από το 1960 το Μουσείο στεγάζεται μόνιμα στην Παλαιά Βουλή στην οδό Σταδίου (πλατεία Κολοκοτρώνη).

Το 1979, ο Παντελής Κουντουριώτης, απόγονος του Υδριώτη προεξάρχοντος Λάζαρου Κουντουριώτη, κληροδότησε στην Εταιρεία το αρχοντικό της οικογένειάς του στην Ύδρα με την προοπτική να το μετατρέψει σε μουσείο.

Από το 2001 η Ιστορική Κατοικία Λάζαρου Κουντουριώτη λειτουργεί ως μέρος του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου, αποτελώντας σημαντικό τοπικό πόλο έλξης πολλών επισκεπτών.